ΑΚΤΙΝΙΔΙΑ

Καταγωγή

[Επεξεργασία] Η Κίνα θεωρείται επικρατέστερη πατρίδα του ακτινιδίου, από τα αρχαία χρόνια. Το γνωστότερο είδος που καλλιεργείται στην Ελλάδα ονομάζεται ακτινίδιον το σινικό. Το φυτό ήταν αυτοφυές στην Κίνα και ταξίδεψε μετά το 19ο αιώνα στη Βρετανία και το 1906 στη Νέα Ζηλανδία. Η ονομασία του όμως κίουι (Kiwi) προέρχεται από το ομώνυμο πτηνό, το οποίο είναι εθνικό σύμβολο της Νέας Ζηλανδίας, όπου ζει αποκλειστικά. Την ονομασία αυτή την πήρε το ακτινίδιο από το φυτοκόμο Hayward Wright (1873-1959), ο οποίος πειραματίστηκε με τα φυτά και κατόρθωσε να δημιουργήσει την ποικιλία που είναι γνωστή σήμερα. Με τη σημερινή μορφή του, το ακτινίδιο καλλιεργείται από το 1950.

Γενικά χαρακτηριστικά

Το ακτινίδιο είναι θάμνος με άνθη χρώματος κόκκινου ή λευκού. Τα φύλλα του έχουν ωοειδές σχήμα και στο κάτω μέρος τους έχουν χνούδι. Ο καρπός του είναι ράγα και είναι εδώδιμος, με γλυκόξινη γεύση. Το εξωτερικό του μέρος είναι χρώματος καφέ και το εσωτερικό είναι χυμώδες, με πράσινο χρώμα και μικρά σποράκια, χρώματος μαύρου.

Καλλιέργεια

Το φυτό ευδοκιμεί σε γόνιμα και υγρά εδάφη. Η σπορά του φυτού γίνεται κατά την άνοιξη και η συγκομιδή στα μέσα Οκτωβρίου.
Σήμερα το ακτινίδιο καλλιεργείται και στην Ευρώπη (Γαλλία, Ιταλία). Το ακτινίδιο, για να ευδοκιμήσει χρειάζεται περιοχές με ήπιο χειμώνα και θερμό και υγρό καλοκαίρι. Για το λόγο αυτό, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται στην Πιερία, όπου έχει κατοχυρωθεί με ονομασία προέλευσης (ΠΓΕ) από το 2002[1], στην περιοχή του ποταμού Σπερχειού στη Φθιώτιδα όπου έχει κατοχυρωθεί με πιστοποιημένη ονομασία προέλευσης (ΠΟΠ) αλλά και στην Πέλλα, την Ημαθία, το Μεσολόγγι, τα Χανιά, το Ρέθυμνο, την Άρτα και την Πρέβεζα.

Η καλλιέργεια του Ακτινιδίου με λίγα λόγια

Σου παραθέτω μερικές γενικές, αλλά περιεκτικές πληροφορίες για την καλλιέργεια των ακτινίδιων.
Το πρώτο σημαντικό που πρέπει να προσέξουμε είναι οι θερμοκρασίες που επικρατούν στην περιοχή. Το ακτινίδιο παθαίνει ζημιές από τις χαμηλές θερμοκρασίες την περίοδο της ανθοφορίας, δηλαδή τέλη Απρίλιου με μέσα Μαΐου. Αν είναι από 2 έως 0 καίγονται οι στήμονες, ενώ αν πέσει κάτω από -4 ξεραίνονται και νέοι βλαστοί, οπότε αυτής της περιόδου οι θερμοκρασίες σε ενδιαφέρουν περισσότερο. Τον χειμώνα αντέχει μέχρι και τους -17 με -20 σίγουρα, αφού δεν έπαθαν ζημία τα δικά μου το 2002 που πάγωσαν τα πάντα. Κατάλληλα μπορείς να ενημερωθείς για τις ακραίες θερμοκρασίες από τα γραφεία γεωργικής ανάπτυξης του νομού σου. Το δεύτερο κ πιο σημαντικό από το κρύο, είναι το έδαφος. Πρέπει το ph να είναι μεταξύ 6 και 7,χωρίς δηλαδή ενεργό ασβέστιο, καλλιεργείται και σε εδάφη με ph έως 7,5 ή και 8, αλλά θα χρειαστείς αρκετά εδαφοβελτιωτικά. Το έδαφος να έχει σύσταση πηλοαμμώδες η αμμοπηλώδες, στραγγερό, βαθύ, όχι πολύ επικλινές και δροσερό.
Ως προς το νερό, να μην έχει υψηλή αλατότητα και να μην περιέχει χλώριο. Αν αυτά τα έχεις σε μια περιοχή η ένα κτήμα μπορείς εύκολα να καλλιεργήσεις με επιτυχία ακτινίδια. Κατάλληλες εποχές φύτευσης είναι τρεις. Καλύτερη τα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, με φυτά σε σακουλάκι, γιατί μπαίνεις στην παράγωγη ένα χρόνο νωρίτερα. Η δεύτερη είναι αρχές με μέσα Μαρτίου με γυμνόριζα φυτά και η τρίτη στις αρχές Μάιου με φυτά σε σακούλα. Φυτώρια υπάρχουν πολλά: Μπορείς να καλλιεργήσεις ακτινίδια hayword, μπορείς να επιλέξεις τα φυτώρια Καριπιδης-Τσεχελιδης με τις δικές τους ποικιλίες και για summer-kiwi την εταιρία Κυριακίδη. Για τους ψεκασμούς και γενικά την φυτοπροστασία, ανάλογα τα προβλήματα ψεκάζεις με κατάλληλο σκεύασμα από τον γεωπόνο που συνεργάζεσαι της περιοχής σου. Σου παραθέτω τους πιο συνηθισμένους εχθρούς για να δεις αν μπορεί να σε καλύψει με σκευάσματα που έχει ήδη η χρειάζεται να βρει και κάποια ακόμη. Ασθένειες Κορμού : Σήψη λαιμού από φυτοφθορα, Σηψιρριζία από αρμιλλαρια, Βακτηριακα καρκινώματα από αγροβακτηριοΑσθένειες Καρπού και Βλαστού : Βοτρυτης, Σληρωτινια
Ζωικοί Εχθροί Ρίζας: ΝηματώδειςΖωικοί Εχθροί Βλαστών-Φύλλων-Καρπών: Βαμβακαδα, Σκώροι, Θριπας, Τετρανυχοι
Ως προς την καλλιέργεια, αφού διαλέξεις τρόπο διαμόρφωσης, δηλαδή κρεβατίνα, ταφ η παλμετα, να έχεις σοβαρά υποψιν σου ότι: Θέλει τακτικό πότισμα, κάθε δυο με τρεις μέρες, ανάλογα την θερμοκρασία που επικρατεί.
Ποτίζουμε με σταλακτες η μπεκ μικρά τύπου σπρέι χωρίς να βρέχεται ο κορμός.Τα χόρτα που φυτρώνουν, κατά προτίμηση, τα κόβουμε με χορτοκόπτη και προσπαθούμε να μην τα ραντίζουμε με ζιζανιοκτόνα γιατί από λάθος χειρισμό μπορεί να κάνουμε ζημία στο φυτό.Το έδαφος δεν το καλλιεργούμε ξανά ή κάνουμε πολύ επιφανειακή φρέζα γιατί κόβουμε τις επιφανειακές ρίζες των φυτών και δημιουργούμε πρόβλημα λειψυδρίας στο φυτό, που μπορεί να φτάσει μέχρι ακόμη και να ξεραθεί.Κάνουμε προληπτικά 4 ριζοποτίσματα με χαλκούχα σκευάσματα ένα για κάθε μηνά από Μάιο μέχρι ΑύγουστοΚάνουμε εγκαίρως χειμερινό πολτόΚλαδεύουμε αμέσως μόλις πέσουν τα φύλλα τον χειμώνα και ποτέ!!! μετά τις 15 με 20 Φεβρουαρίου, γιατί αν δακρύσουν οι βλαστοί το δέντρο δεν καρπίζει και μένει ατροφικό για αυτή την χρόνιαΛιπάσματα βασικά π.χ. 11-15-15 αρχές Φεβρουαρίου και νιτρικά αρχές Μάιου, αρχές Ιουνίου και λίγα αρχές Αυγούστου Ελπίζω να τα βρεις αρκετά για αρχική ενημέρωση. Ότι απορία η προβληματισμό και τώρα και στο μέλλον μη διστάσεις να με ρωτήσεις και αν μπορώ να βοηθήσω θα βοηθήσω.

Θρεπτική αξία

Ο καρπός του ακτινιδίου είναι πλούσιος σε κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία. Επίσης, διαθέτει περισσότερη βιταμίνη C σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο φρούτο, αρκεί μόνο να καταναλωθεί αμέσως μετά την κοπή, για να μη χαθούν οι βιταμίνες. Η ύπαρξη πολλών βιταμινών καθιστά το ακτινίδιο ως το καλύτερο μέσο για την άμυνα κατά των μικροβίων. Επίσης, απομακρύνει τον κίνδυνο θρομβώσεων στο κυκλοφορικό σύστημα και διασφαλίζει τη σωστή πέψη και την εύρυθμη λειτουργία του εντέρου. Τέλος, συντελεί στη βελτίωση της όρασης, εξαιτίας του αντιοξειδωτικού λουτεΐνη που περιέχει.

Φρουτοχυμός με ακτινίδια

ΥΛΙΚΑ (για 1 ποτήρι)3 μεγάλα ακτινίδια1 πορτοκάλιΕΚΤΕΛΕΣΗΚαθαρίζουμε και κόβουμε τα ακτινίδια σε κομμάτια.Τα ρίχνουμε στο μίξερ μαζί με το πορτοκάλι και τα χτυπάμε.Σερβίρουμε αμέσως.
Διάβασε τη συνταγή στο syntagies.gr